
İtalya · 1906–1976
Luchino Visconti
Kadrajın dışında kalacak mobilyayı da dönemin aslına uygun getirtti; oyuncular yalnız doğru eşyanın içinde oynayabiliyordu.
Luchino Visconti DÜNYASI
Visconti bir dük ailesinden geliyordu ve komünistti; sineması bu iki dünya arasında hiç sönmeyen bir gerilimle yanar. Yer Sarsılıyor'da Sicilyalı balıkçıları, kendi dillerinde konuşan gerçek köylülerle çekti. Rocco ve Kardeşleri'nde güneyden Milano'ya göçen bir ailenin oğulları, büyük şehrin içinde birbirlerini ve kendilerini kaybeder.
Ama asıl büyük filmini kendi sınıfının çöküşüne ayırdı. Leopar'da Sicilyalı bir prens, İtalya'nın birleşmesiyle eski dünyasının sonunun geldiğini anlar ve onu sessizce, onurla, ama hiç kandırılmadan izler. Filmin son bölümündeki büyük balo uzun uzun sürer; mumlar erir, danslar biter, prens bir aynada yaşlandığını görür.
Visconti operadan geliyordu ve görüntüleri bir sahne gibi kurdu: kostümler, mobilyalar, ışık, her şey gerçek ve ağırdı. Venedik'te Ölüm'de yaşlı bir besteci güzelliğin peşinde ölüme yürür. Onun filmleri, bir dünyanın son ışığını tam söndüğü anda yakalar.
- KameraGeriye çekilir, odanın tamamını ister.
- SesOpera, kalabalık salonun uğultusu.
- İmzaUzun bir balo sahnesi, sonunda kimse aynı kişi değil.
Canon filmleri












Ödüller
- David di Donatello · 1972 · kazandı · Ludwig
- Best DirectionBAFTA · 1971 · aday · Death in Venice
- David di Donatello · 1970 · kazandı · Morte a Venezia
- Writing (Story and Screenplay – Based on Material Not Previously Published or Produced)Academy Awards · 1969 · aday · The Damned
- Valladolid Film Festivali (Seminci) · 1975 · kazandı · Conversation Piece
- Valladolid Film Festivali (Seminci) · 1973 · kazandı · Ludwig
- Venedik Film Festivali · 1965 · kazandı · Sandra
- Cannes Film Festivali · 1963 · kazandı · The Leopard














