
© Bibliothèque nationale de France · Public domain · Wikimedia Commons
İtalya · 1912–2007
Michelangelo Antonioni
Karakterler kadrajı terk ettikten sonra kamerayı orada bıraktı; boş kalan mekân filmin kendisi oldu.
“İnsanlar birbirini anlamıyor; ben bunu anlatmak yerine göstermeye çalışıyorum.”
Antonioni'nin Cannes bildirisi ve röportajları
Michelangelo Antonioni DÜNYASI
Macera'da bir kadın, arkadaşlarıyla gittiği bir adada kaybolur. Sevgilisi ve en yakın arkadaşı onu aramaya başlar, sonra yavaş yavaş aramayı bırakır ve birbirlerine yönelir. Kadın hiç bulunmaz, film bunu açıklamaz. Antonioni'nin sinemasında asıl kaybolan, insanların birbirine dokunma yeteneğidir.
Mimarinin, boş sokakların, cam binaların arasında yürüyen karakterleri izledi. Batan Güneş'in sonunda iki sevgili bir köşede buluşmak için sözleşir ve ikisi de gelmez; kamera onların yerine o köşeyi, sokak lambasını, su birikintisini, geçen insanları uzun uzun gösterir. Kızıl Çöl'de rengi ilk kez kullandığında, fabrika dumanlarını ve boyanmış meyveleri bir kadının iç karışıklığının rengine çevirdi.
Cinayeti Gördüm'de Londra'da bir fotoğrafçı, çektiği bir parktaki fotoğrafları büyüttükçe bir ceset gördüğünü sanır; ama ne kadar büyütürse görüntü o kadar dağılır. Antonioni'nin dünyası tam olarak budur: ne kadar yakından bakarsan, o kadar az emin olursun.
- KameraKişi gittikten sonra mekânda kalır.
- SesRüzgâr, fabrika, konuşmanın arasındaki uzun boşluk.
- İmzaMimarinin insanı küçülttüğü kadraj.
Başlamak için
Canon filmleri









Ödüller
- Best British FilmBAFTA · 1967 · aday · Blowup
- Best DirectingAcademy Awards · 1966 · aday · Blowup
- Writing (Story and Screenplay – Written Directly for the Screen)Academy Awards · 1966 · aday · Blowup
- David di Donatello · 1960 · kazandı · La notte
- Venedik Film Festivali · 1964 · kazandı · Red Desert
- Berlin Film Festivali (Berlinale) · 1961 · kazandı · La Notte
- Locarno Film Festivali · 1957 · kazandı · Il grido











