
Japonya · 1905–1969
Mikio Naruse
Stüdyoda yaklaşık on yıl aksesuar ve asistanlık yaptıktan sonra yönetmesine izin verildi.
Naruse'nin filmlerinde hayat düzelmez. Bir kadın çalışır, borcunu kapatır, biraz nefes alır ve ardından yeniden aynı yere düşer. Bu tekrar karamsarlık değil, ekonomik bir gözlem.
Kurgusu çok sayıda kısa çekimden kuruluyor ama izlerken bunu fark etmiyorsun; akış tek parça gibi duruyor. Sakin yüzeyin altında hızlı bir akıntı var ve filmin gerilimi oradan geliyor.
Kadın karakterlerini acındırmadan çekti. Onlar hesap yapar, pazarlık eder, gerektiğinde yalan söyler; hayatta kalmak bir erdem gösterisi değil, günlük bir iş. Japon sinemasının aile anlatısı içinde en soğukkanlı bakış onunki.












