
İtalya · 1922–1975
Pier Paolo Pasolini
Sinemaya şair ve romancı olarak geldi; oyuncularını sokakta buldu.
Pasolini'nin filmlerinde yüzler profesyonel değildir ve bu bir estetik tercih değil, bir inanç meselesidir. Ona göre kamera önünde durması gereken kişi, anlatılan hayatı yaşayan kişidir.
Kutsal olanla bayağı olanı aynı kadraja koydu. Bir İncil uyarlamasını Güney İtalya'nın en yoksul köylerinde çekti; azizin yüzü bir çobanın yüzüydü. Bu yan yanalık kışkırtma değil, bir tezdi: kutsallık zaten oradadır.
Son dönem filmleri seyirciyi rahatsız etmek için değil, gücün bedeni nasıl kullandığını göstermek için kuruldu. Bugün bile tartışmasız izlenebilen filmler değiller ve bu da bilinçli.
İtalyan sinemasında hem edebiyatın hem siyasetin doğrudan konuştuğu tek damar onunla açıldı.
Canon filmleri







Ödüller
- United Nations AwardBAFTA · 1967 · aday · The Gospel According to St. Matthew
- Writing (Story and Screenplay – Written Directly for the Screen)Academy Awards · 1961 · aday · La Dolce Vita
- Berlin Film Festivali (Berlinale) · 1972 · kazandı · The Canterbury Tales









