
İtalya · 1906–1977
Roberto Rossellini
Savaş biter bitmez, elde ne varsa onunla çekti: bozuk film stoğu, gerçek harabe, oyuncu olmayan insanlar.
“Şeyler oradadır; niye onlarla oynayalım?”
Rossellini — gerçekçilik üzerine sözü, İtalyan sinema yazınında kayıtlı
Roberto Rossellini DÜNYASI
Stromboli'de Ingrid Bergman, savaştan sonra bir adalı balıkçıyla evlenip volkanik bir adaya gelen yabancı bir kadını oynar. Ada taştır, rüzgârdır, dumandır; kadının bu dünyaya ait olmadığını hem o hem biz biliriz. Filmin sonunda yanardağın yamacına tırmanır, yorgun düşer ve Tanrı'ya seslenir. Cevap gelir mi, film bunu söylemez.
Bergman'la Rossellini'nin birlikte çektiği filmler, ikisinin aşkının yarattığı skandalın gölgesinde yanlış anlaşıldı. Oysa bu filmlerde Rossellini yeni bir şey deniyordu: savaşın yıkıntılarını gösteren kamera, şimdi bir insanın iç yıkıntısını aynı sadelikle, hiçbir şeyi süslemeden izliyordu. Paris'teki genç eleştirmenler bunu hemen gördü.
Rossellini hayatının sonuna kadar sinemayı bir merak aracı olarak kullandı: Hindistan'da gezdi, bir Fransız kralının bir sabah giyinişini, bir filozofun gündelik hayatını, Mesih'in insanlarla konuşmasını anlattı. Onun için kamera her zaman bir şeyi öğrenmenin, birlikte bakmanın yoluydu.
- KameraSokakta, elde, hazır olana bakar.
- SesGerçek sokak, sonradan eklenen konuşma, çan.
- İmzaYıkıntının içinden geçen sıradan bir gün.
Canon filmleri









Ödüller
- Writing (Story and Screenplay)Academy Awards · 1949 · aday · Paisan
- Writing (Screenplay)Academy Awards · 1946 · aday · Rome, Open City
- Venedik Film Festivali · 1959 · kazandı · General Della Rovere
- Locarno Film Festivali · 1948 · kazandı · Germany Year Zero
- Cannes Film Festivali · 1946 · kazandı · Rome, Open City











